Trip to Kentucky
[ June 9, 2008 ]
(( วันนี้ขออัพย้อนตอนไปเยี่ยมไมกี้ที่เคนตั๊กกี้นะค่ะ ))
May 22-26' 2008
22 May
เราเตรียมตัวจะออกเดินทางกันตอนเย็น
ดังนั้นตอนเช้า เราก็ไปคลาสที่มิวเซี่ยมกันก่อน คลาสของพี่ซ่าวันนี้ เรียนรู้เกี่ยวกับเต่า
ไม่ได้ถ่ายรูปเพราะต้องชาร์ทแบตเพื่อไว้ไปถ่ายที่โน่น
เสร็จจากคลาส ก็แวะซื้อของที่ทางโน้นอยากได้ โดยเฉพาะทุเรียน 3 ลูกนี่ห้ามลืมกันเลยทีเดียว อิอิ
หลังจากซื้อของเสร็จก็กลับมาบ้าน มาจัดกระเป๋า รอเจฟกลับมาแล้วเราค่อยออกเดินทาง
3 โมงครึ่ง เจฟกลับมาถึงบ้าน จอยก็เตรียมตัวอาบน้ำลูก และก็อาบน้ำตัวเอง
เพราะออกไปข้างนอกทั้งวัน ร้อนและก็เหนียวตัว ((แปลกจริงอากาศช่วงนี้นะ เที่ยง ๆ นี้ร้อนตับแตก แต่พอตกเย็นหน่อย อากาศเย็นขึ้นมาเลยทีเดียว เด็ก ๆ ปรับตัวกันไม่ทัน สองศรีพี่น้องก็เลยไปเที่ยวกันแบบหวัด ๆ คนพี่ไอ คนน้องน้ำมูกไหล อิอิ))
พออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ ก็มานั่งนึกนั่นนึกนี่ว่าลืมอะไรอีกมั้ย เสื้อผ้าพับเก็บหมดยัง...
แว่นตา คอนแทคเลนส์ น้ำยาแช่ และของใช้อื่น ๆ
เมื่อนึกได้ว่าเก็บทุกอย่างครบแล้ว ก็หันไปบอกเจฟให้ไปอาบน้ำ จะได้ออกเดินทาง
เจฟเดินมาบอกว่า ของีบหน่อย ตื่นแล้วค่อยอาบ แล้วจากนั้นค่อยออกเดินทาง
((บ้านโน้นแชทบอกมาว่า ไม่ต้องรีบออก เพราะไม่อยากตื่นมารับแขกตอนเช้า ><"))
โอเค.. เจฟไปงีบ จอยก็ไม่รู้จะทำไร ก็เลยอัพไดดีกว่า ส่วนลูก ๆ นั้น ก็ปล่อยให้เล่นกันเอง
พอถึงเวลาที่ต้องปลุกเจฟ ก็ให้พี่ซ่าไปเรียก ถ้าไม่ตื่นคุณเธอก็จะเรียกจนกว่าจะออกจากห้องนั่นแหละ
สุดยอดนาฬิกาปลุกจริง ๆ ฮ่าๆๆๆ
พอเจฟตื่นมาอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เราก็ขนของขึ้นรถกันเลย
และก็ออกเดินทางกันตอน 1 ทุ่ม ตอนที่ออกจากบ้าน เจฟนึกขึ้นได้ว่า ไม่ได้หยิบแก้วน้ำสไปรท์มาด้วย ก็เลยต้องกลับเข้าไปเอามา เพราะถ้าทิ้งไว้ 4-5 วัน มีหวังก้นแก้วทะลุ แล้วโต๊ะ+พรม จะเปียกไปด้วย
โชคดีที่แวะเติมน้ำมันแถวบ้าน และนึกขึ้นได้ว่าลืมหยิบมา เลยขับกลับไปเอา
และเราก็เริ่มออกเดินทางกันอีกครั้ง เจฟขับก่อน พอพ้นนิวยอร์ค ก็เปลี่ยนมาให้จอยขับ เจฟก็ไปนอนหลังรถ 2-3 ชม. เราก็สลับเปลี่ยนกันอยู่แบบนี้จนเช้า ((อยากจะบอกว่านอนไม่หลับเลย เป็นคนหลับยาก พอจะหลับ ๆ อ้าว 3 ชม.อีกละ คืนนั้นทั้งคืน ไม่ได้นอนเลย ตอนขับก็ไม่ง่วงนะ แปลกมาก เหยียบ 80 มันส์ไปเลย เพราะเส้นที่เราไปเค้าให้ขับ 70 ไมล์/ชม. เลยขับเกินมานิดหน่อย อิอิ))
23 May
ตอนที่จอยเปลี่ยนมาขับตอน 6 โมงนั้น เจฟบอกว่า อีก 24 ไมล์ก็จะเข้าเคนตั๊กกี้แล้ว
ดูแผนที่แล้ว ก็วิ่งแค่เส้นเดียว เพราะเส้นนี้มันก็เชื่อมต่อไปอีกเส้นนึง ที่ไหนได้ อีชั้นขับหลง จากที่ต้องไป North-West อีชั้นขับ South-East เฉยเลย ตอนนั้นคิดว่า เราลงใต้และก็ต้องไปทางตะวันตก แต่ไมมันไม่มีป้ายบอกไปตะวันตก มีแต่ตะวันออก...เอ้า ขับไปก่อน เดี๋ยวมันคงมี ถ้าขับไปไม่นานก็โอเค แต่อีชั้นขับออกเส้นทางไป 2 ชม. กว่าค่ะพี่น้อง...((จะขับกลับบ้านตัวเองรึไงไม่ทราบ ^^")) เจฟเลยต้องตื่นมาขับเอง ฮ่าๆๆๆ ขับขับถึงเมืองมอร์เฮด เติมน้ำมันรอบสุดท้าย และก็มาให้จอยขับ คราวนี้ไม่หลงแล้วค่ะ ^^"
เจฟบอกถ้าหลงอีก ก็ขับกลับบ้านเลยละกัน ฮ่าๆๆ
นี่ถ้าจอยไม่ขับหลงนะ 8-9 โมง ก็ถึงบ้านโน้นแล้ว แต่นี้ปาไปเที่ยงกว่าหนะค่ะ กว่าจะถึงบ้าน...เป็นครั้งแรกที่ขับหลงนะเนี้ย หุหุ
พอถึงบ้าน ก็เม้าท์กันนิดหน่อยก่อน เม้าท์กันเรื่องกินค่ะ เพราะขนของไปทำกินเพียบ พอคุยกับหอมปากหอมคอ จอยก็ขึ้นไปอาบน้ำแปรงฟัน จะได้สดชื่น และไม่ง่วง ก็ไม่ได้นอนมาทั้งคืน กลัวง่วงอะ อีกอย่างมีเวลาน้อย เราต้องใช้เวลากะพี่สาว พี่เขย และหลาน ๆ ให้มาก
หลังจากที่ตัวเองอาบน้ำเสร็จแล้ว ก็พาน้องซ่าขึ้นมาอาบน้ำต่อ ส่วนพี่ซ่าไม่ยอมอาบ เพราะจะเล่นกะไมกี้ ก็เลยแค่เปลี่ยนเสื้อให้เท่านั้น
((ตอนที่อยู่บนรถ พี่ซ่าเลือดกำเดาไหลด้วย คาดว่าเป็นเพราะโพรงจมูกแห้ง (ก็เป็นหวัดอยู่อะนะ) พออากาศข้างนอกหนาว ในรถเปิดฮีท ก็เลยทำให้จมูกแห้ง หายใจไม่ออก แม่คิดว่าคงเอานิ้วไปแคะด้วยแหละ เลือดเลยไหล))
พอจัดการลูก ๆ เสร็จ เราก็ออกไปพาร์คแถวบ้าน พออากาศเริ่มเย็น เราก็เตรียมตัวกลับ ระหว่างทางได้ให้เจฟโทรหาหมอที่ G+O เพราะเจ็บนม (nipple) มากกกก หมอก็บอกว่าให้หาคลีนิคแบบไม่ต้องนัด (Walk in Clinic) เพราะตอนที่โทรไปคลีนิคหมอก็จะปิดแล้ว และก็ติดหยุด 3 วันอีก และกว่าจะได้นัดของหมอก็วันอังคารโน่น หมอกลัวว่าจะเป็น infection ((เพราะบอกหมอไปว่า มันเหมือนมีหนอง และบางทีเลือดออก หลังจากที่ลูกดูดนมแล้ว)) หมอไม่อยากให้รอถึงวันอังคาร ก็เลยบอกหมอไปว่าอยู่เคนตั๊กกี้ คาดว่าจะกลับไปไม่ทันด้วย หมอรีบบอกให้ไปคลีนิค หรือ ER (Emergency Room) เลย
พอถึงบ้าน เจฟก็ถามจิมว่าแถวนี้มีคลีนิคมั้ย จิมเซิร์ทหาในเนท ก็เจอที่นึงใกล้บ้าน ก็เลยไปกัน ทิ้งลูกทั้งสองไว้ให้พี่โอ๋เลี้ยง จิมขับรถนำไป นั่งรอหมอชม.กว่า แบบเจ็บนมก็เจ็บ เป็นห่วงลูกก็เป็นห่วง เพราะพี่โอ๋โทรมาบอกว่า น้องซ่าร้องไห้ ไม่เอาใครเลย กว่าจะหาหมอเสร็จ กว่าจะไปซื้อยาที่ CVS ก็ร่วมสองชั่วโมงกว่า ((ป้าโอ๋บอกเข็ดน้องซ่าไปอีกนาน ฮ่าๆๆๆ))
กลับมาถึงบ้าน พี่โอ๋ให้นมน้องซ่าอยู่ข้างบน พอขึ้นไปบนห้องเห็นน้องซ่านอนดูดนมอยู่ แถมเจอแม่แล้วไม่ยอมปล่อยนมป้าโอ๋อีกนะ (นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่ป้าโอ๋เป็นแม่นมให้น้องซ่า) จนใช้นิ้วแงะออกกันเลยทีเดียว ฮ่าๆๆๆ
หลังจากนั้นเราก็ลงไปข้างล่าง พี่ซ่ากะไมกี้ก็เล่นด้วยกันดี มีหวงของกันเล็กน้อย แต่ไม่มากเหมือนเมื่อก่อน น้องซ่าซึ่งพอแม่มาก็ร่าเริง (จนป้าโอ๋หมั่นไส้) แม่ปล่อยให้นั่งในไฮแชร์ก็ไม่มีงอแง
คืนแรกเรานอนกันตอน 3 ทุ่ม เจฟขึ้นไปนอนก่อนแล้ว เพราะเหนื่อยจากการขับรถ คืนแรกนอนไม่ค่อยหลับ เพราะน้องซ่าร้องเกือบทั้งคืน และแม่ก็เจ็บนมด้วย ทรมานสุด ๆ
24 May
วันนี้เราตื่นกันเร็ว (เป็นเพราะเมื่อคืนนอนไม่หลับด้วย) แปดโมงก็ตื่นมาอาบน้ำแต่งตัวกันแล้ว เจ้าบ้านทำอาหารเช้าให้ทาน พอใกล้ 10 โมงเราก็เตรียมตัวกันออกไปมิวเซี่ยม โชคดีที่บ้านไมกี้อยู่ในเมือง อะไร ๆ ก็ใกล้ไปหมด ทำให้ไม่เบื่อกับการเดินทาง พอเที่ยงเราก็กลับบ้านมาทำอาหาร วันนี้เราทำส้มตำ ลาบ และหมูย่าง กินกะข้าวเหนียว อร่อยมาก แบบอิ่มแล้วยังยัดเข้าไปอีก อย่างนี้ไม่อ้วนไงไหว
หลังจากนั้นก็นั่งดูทีวี พักผ่อนกันนิดหน่อย เพราะอิ่มมากมาย จนหนุ่ม ๆ ตาปรือ ขึ้นไปงีบกันทีละคน ๆ ปล่อยให้สาว ๆ อย่างเราเม้าท์ (เรื่องเม้าท์ของเราไม่พ้นเรื่องกินค่ะท่านผู้อ่าน) และก็เก็บกวาดครัวไปด้วย ดูลูก ๆ ไปด้วย พอเย็น ๆ ก็ปลุกหนุ่ม ๆ เพื่อเตรียมตัวไปพาร์ค แต่เป็นคนละที่กะเมื่อวาน
พอตกเย็นลมเริ่มมา อากาศเริ่มเย็น ก็ได้เวลากลับ กลับมาทำอาหารให้หนุ่ม ๆ ทาน ส่วนสาว ๆ อย่างเราอิ่มจากมื้อบ่าย ก็หม่ำข้าวเหนียวทุเรียนกันคนละถ้วย 2 ถ้วย ของหนุ่ม ๆ ข้าวเหนียวมะม่วง ((แหะ แหะ ข้าวเหนียวมูนอิชั้นลืมใส่น้ำตาล
แหม เรามาพักผ่อน เราก็ต้องเน้นเรื่องกินเป็นหลัก ชิมิค่ะ?? ฮ่าๆๆๆ
จากนั้นเราก็มานั่งดูทีวี และก็ขึ้นนอนตามลำดับ คืนนี้หลับดี หลับสนิท ที่สำคัญน้องซ่าไม่ร้องเลย ^^
25 May
วันนี้เราก็ตื่นเช้าก็เหมือนเคย อาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ลงมาข้างล่าง ทานอาหารเช้าเสร็จ เราก็มาคุยกันว่า วันนี้ไม่ไปไหน งั้นเราไปปิกนิคกันดีกว่า อากาศดี ๆ อย่างนี้ จะนั่งอยู่บ้านได้อย่างไร
วันนี้เราทำปอเปี๊ยะสด แต่นะกว่าจะได้กินของดีของอร่อยก็ต้องรอกันหน่อย เพราะดันลืมหยิบถาดปอเปี๊ยะกันมาซะนี่
ระหว่างที่รอปอเปี๊ยะ เราก็ถ่ายรูปเล่น ทานมะม่วงน้ำปลาหวาน และก็คุยกันเรื่อยเปื่อย พอปอเปี๊ยะมาเราก็หม่ำกันแบบไม่เกรงใจฝรั่งคนอื่นที่นั่งข้าง ๆ โต๊ะเรากันเลย เราก็ไม่รู้ว่ากลิ่นมันหอม หรือมันยังไง เพราะเห็นเค้าส่งยิ้มมาเป็นระยะ ๆ
วันนี้ที่พาร์คมีงานอะไรก็ไม่รู้ คนเยอะมาก ๆ ส่วนใหญ่จะเป็นคนเอเซีย ไม่รู้ว่ามีคนไทยบ้างหรือป่าว คาดว่าน่าจะมีนะ
หลังจากอิ่มกันแล้ว พ่อบ้านก็ตามดูลูก ๆ คนโต ส่วนแม่บ้านอย่างเรา ก็ดูลูก ๆ คนเล็ก แดดวันนี้ดีมาก ร้อนก็จริง แต่ยังมีลมพัดมาให้สบายตัว และน่านอนหลับเป็นที่สุด
เด็ก ๆ ก็เล่นด้วยกันดี เล่นกันจนหน้าแดง แก้มแดงกันเลยทีเดียว ใช่มั้ยครับไมกี้
อยู่ที่พาร์คจนอิ่มหนำสำราญกันแล้ว เราก็กลับบ้าน กลับมาทำอาหารมื้อเย็นให้เด็ก ๆ กะหนุ่ม ๆ นั่นเอง (เห็นม๊า บอกแล้วว่ามีแต่เรื่องกิน ฮี่ๆๆ)
ส่วนหนุ่ม ๆ และเด็ก ๆ ก็ขึ้นไปงีบกันเหมือนเดิม ยกเว้นพี่ซ่ากะน้องซ่า พี่ซ่านี่เล่นจนเหนื่อย เพลียยังไงก็ไม่หลับ นานนนนนน นานทีถึงจะมีหลับกะเค้าบ้าง ส่วนน้องซ่า อยู่บนรถละก็หลับได้หลับดี ถึงบ้านเนี่ยตื่นทันที และไม่มีหรอกนะที่จะนอนต่อ กลัวแม่หายว่างั้น ><
ผ่านไป 2-3 ชม. ทุกคนก็ลงกันมา ทานอาหารเย็น นั่งดูทีวี และก็ขึ้นไปนอน
วันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันที่สบาย ๆ หลับสบายอีกเหมือนเดิม
26 May (Memorial's Day)
วันนี้เราต้องเดินทางกลับกันแล้ว แต่จะออกเดินทางกันตอนเย็น ๆ
ลงมาทานอาหารเช้า และก็เก็บห้อง เสื้อผ้าซักตั้งแต่เมื่อคืน ตอนเช้าก็เลยได้พับลงกระเป๋า เอาของที่ต้องใช้วันนี้มารวม ๆ ไว้ก่อน จะได้ไม่ลืม
หลังจากนั้นก็ลงไปทำอาหารมื้อเที่ยง วันนี้เราทำปอเปี๊ยะเวียดนาม และก็ย่างหมู นึ่งข้าวเหนียว (เอาไว้กินระหว่างขับรถกลับ)
วันนี้ไมกี้งอแงนิดหน่อย คงเพราะไม่อยากให้เอลิซาเบธกลับ วันนี้เราเลยต้องไปแยกกันที่บ้านปู่ย่าของไมกี้ เพื่อที่ไมกี้จะได้ไม่งอแง
ทานมื้อเที่ยงกันเสร็จ เจฟขึ้นไปงีบ เพราะต้องขับรถอีกยาว จอยก็เตรียมอาหารที่จะเอาไปทานในรถ และก็เก็บของไว้รอเจฟตื่นแล้วค่อยยกขึ้นรถ
จากนั้นจอยก็อาบน้ำแต่งตัวให้ลูก ๆ และก็จัดการตัวเอง เรียบร้อยแล้วก็ปลุกเจฟ
บ่ายสามโมงกว่า ๆ เราก็เริ่มออกเดินทางไปบ้านปู่ย่าไมกี้ที่ Morehead
ตอนที่ออกเดินทางฝนตกนิดหน่อย แต่ก็ไม่มาก และไม่ได้ตกตลอดเดินทาง เป็นอีกวันที่อากาศดี สบาย ๆ
ไปถึงบ้านปู่ย่ากันตอน 5 โมง คุยกันสักพัก เพราะปู่ย่าก็เพิ่งกลับมาจากวาเคชั่นเมื่อวาน เราก็ไม่อยากรบกวนมาก อีกอย่างไม่อยากออกเดินทางเลท เพราะกลัวจะเจอรถติดตอนเข้านิวยอร์ค
ตอนจะออกจากบ้าน เอลิซาเบธไม่อยากกลับซะงั้น แบบว่าคุณเธอเจอของเล่นใหม่ เป็น scooter ของเด็กจีน ลูกน้องชายจิม และก็เครื่องตัดหญ้า คาดว่าจะเป็นของไมกี้ เลยทำให้ไม่อยากกลับบ้าน
แต่เราก็หลอกล่อให้ขึ้นรถจนได้ ตอนร่ำลากัน ไม่ใช่แค่ไมกี้ที่งอแง ผู้ใหญ่อย่างเรา ๆ ก็งอแง ไม่อยากกลับ คิดถึงหลาน ๆ อะ ((เอาไว้จะหาวันหยุดไปใหม่ปีหน้า หรือไม่ก็ให้ทางโน้นมานี่ แต่เราจะไม่ไปนิวยอร์คละ ไปบอสตันดีกว่า เนอะ ๆ))
ออกจากบ้านปู่ย่าแล้ว เราแวะซื้อขนมให้เอลิซาเบธนิดหน่อย เพราะตอนขับรถออกมา คุณเธอร้องไห้ ไม่อยากกลับ พูดแต่ว่าจะไปบ้านลุงจิม บ้านไมกี้ เฮ้อ....
ขับไปชม. กว่า ๆ ก็แวะเติมน้ำมัน และก็ทานข้าวเหนียวหมูย่างไปด้วย อร่อยล้ำจริง ๆ อิอิ
เจฟขับได้สักพัก ก็เปลี่ยนมาให้จอยขับ เจฟไปหลับหลังรถ พอดีขากลับเราพับเก้าอี้เก็บ เลยมีที่นอนสบาย ๆ จอยขับไปได้สักสองชั่วโมง ก็เปลี่ยนให้เจฟขับ พอถึงเวลาที่ตัวเองต้องไปเปลี่ยนกะเจฟ ก็ไม่ยอมเปลี่ยนซะงั้น แบบว่ามันง่วงจนลุกไม่ขึ้นอะ เจฟเลยยิงยาวคนเดียวเลย 9 ชม. มีกาแฟ 3 แก้ว กับขนม 1 ถุง อิอิ
ระหว่างทางกลับบ้านเจอฝนเป็นระยะ หนักบ้าง เบาบ้าง แต่ก็ถึงบ้านอย่างปลอดภัย
((แถมอีกวันละกัน))
27 May
ถึงบ้านตอน 7 โมง ของบนรถค่อยขนทีหลัง แบบว่าตอนนี้ขอไปนอนก่อน เพราะตอนนอนบนรถหลับไปสนิท แบบคิดถึงที่นอนมาก อยากหลับแบบสบาย ๆ ไม่กระเด้ง หรือเอียงไปซ้าย ไปขวาเหมือนตอนอยู่บนรถ ฮ่าๆๆ
ตื่นมาอีกทีตอนเที่ยง หิวมากเลย ดีนะที่ยังเหลือข้าวเหนียวหมูย่าง เพราะที่บ้านไม่มีกับข้าวไรเลย เจฟยังหลับอยู่ ไม่อยากปลุก เพราะขับรถมาทั้งคืนแล้ว ก็เลยปล่อยให้หลับไป
เจฟตื่นมาอีกทีบ่าย 3 ออกไปซื้อของเข้าบ้าน และก็หาข้าวทานกัน
วันนี้เราเข้านอนกันเร็ว คงเป็นเพราะเพลียจากการขับรถกัน (เอ๊ะแล้วอิชั้นเพลียตรงไหน ขับกะเค้าแค่ 2 ชม. ฮ่าๆๆ) อีกอย่างเจฟก็ต้องกลับไปทำงานพรุ่งนี้ด้วย
หลังจากที่กลับมาแล้ว ป้าโอ๋โทรมาบอกว่า เอาหวัดกลับไปด้วยเลย มาทิ้งไว้ให้ป้าโอ๋ ไมกี้ และแมรี่ติดกันงอมแงม ฮ่าๆๆๆ
...ณ ปัจจุบัน...
จบทริปจากเคนตั๊กกี้แล้ว หวังว่าแม่คงอัพไดวันต่อ ๆ ไปทันเนอะ นี่มีรูปอยู่ในกล้องอีกเป็นร้อย ยังไม่ได้โหลดเลย
มีที่ยังไม่อัพอีกตั้งหลายเรื่อง
- พี่ซ่าไปหาหมอฟันครั้งสุดท้าย
- คลาสที่มิวเซี่ยม 3-4 คลาส
- น้องซ่าไปหาหมอฉีดวัคซีนครบ 9 เดือน และพัฒนาการของน้องซ่า
- ไปมิวเซี่ยมในวัน Connecticut's Day
- วันพ่อ
เมื่อไหร่แม่จะอัพทันเนี้ย เพราะเราออกจากบ้านเกือบทุกวันเลย ถึงแม้ว่าบางวันจะอยู่บ้าน แต่ก็ไม่ค่อยได้มีเวลามานั่งอัพนาน ๆ เพราะลูก ๆ ไม่อำนวย
คนโตไม่เคยหลับกลางวัน คนเล็กพอจะหลับ คนโตก็มาแหย่ให้ตื่น ทำให้แม่ต้องอุ้ม ต้องเล่นด้วยทั้งวัน ไม่ค่อยได้มีเวลาเป็นของตัวเองเล๊ย
ขนาดไดหน้านี้ อัพไว้ตั้งแต่วันพฤหัส นี่ก็วันจันทร์เข้าไปละ เพิ่งจะอัพเสร็จ น้องสาวก็เร่งยิก ๆ ให้เปิดได เพราะจะเข้าไปอ่าน และดูรูปหลาน ๆ ((วันนี้รูปเยอะ และใหญ่ ถ้าแกกลับบ้าน ก็ไปเปิดให้พ่อแม่ดูด้วยนะ))
เดี๋ยวต้องเตรียมตัวออกไปทำความสะอาดอีก
สุดท้าย ขอขอบคุณทุกข้อความที่อวยพรวันเกิดนะค่ะ ขอบคุณมาก ๆ ค่ะที่ยังไม่ลืมกัน
ทั้งพี่จิ พี่แมว และนุช
ขอขอบคุณทุก ๆ คนที่แวะมาอ่าน และทิ้งคอมเม้นท์นะค่ะ
Thank you...
@ 36609 |
